Mauro. Een jonge Angolees van 18 jaar moet worden uitgezet. De emoties lopen hoog op. Juist de CDA-fractie wordt onchristelijk gedrag verweten. Juist zij die voor christelijke waarden staan hadden en hebben als vanzelf zo’n jongen toe te laten. De Here gebied gastvrijheid, juist voor de vreemdeling in de poort. De overheid moet een schild zijn voor de zwakken. Zij die pleiten voor toelaten hebben gelijk. We moeten barmhartigheid bewijzen. Zij die pleiten voor uitzetten hebben gelijk. Het is naar ons geldend recht. Beide kampen, want zo mag je het wel noemen, hebben zo hun legitieme argumenten.
Het is natuurlijk wel een raar systeem dat een jonge asielzoeker geen status kan krijgen als kind. Pas wanneer hij of zij 18 jaar wordt kan er al of niet sprake van zijn. Bij Mauro is 8 jaar lang gezegd en door achtereenvolgende rechters en bewindslieden besloten: hij kan niet blijven. De redenen zijn o.a. dat hij nog een moeder heeft in Angola en dat zijn veiligheid daar niet in geding is. Dat klinkt alom redelijk en te verdedigen.

Ongetwijfeld zult u dan denken aan de hoge heren - soms een dame - bankiers. Met name die met torenhoge bonussen en dat zelfs na wanprestatie. Zij immers, zo horen we alom verluiden, zijn de oorzaak van de euro-crisis, de economische crisis en vooruit nog een aanklacht er boven op: de milieucrisis. Vanwege het grote graaien hebben ze enorme risico’s genomen. Dexiabank moest voor de tweede keer gered worden door de staat. Feitelijk door de belastingbetaler. Die was sowieso al de dupe van die bankiers. Omdat deze beroert moeilijk geld uitleenden of veel te hoge rente vroegen, gingen bedrijven op de fles. Mensen op straat. De opslag op de eurobor-rente, de rente waarmee banken zelf kunnen lenen bij de Centrale bank, was en bleef aanzienlijk. De burger profiteerde amper, zeg maar niet, mee. Onder de streep zijn we zo al drie keer door die lui gepakt. Dat moet stoppen. Ik ben Gekke Gerritje niet. Protesteer! Blokkeer!

Begin 2008 brak in Amerika de zogenaamde creditcrisis uit. Een belangrijke oorzaak was de verstrekking door de banken van enorm hoge hypotheken aan huizenkopers. Door het instorten van de arbeidsmarkt met als gevolg vele ontslagen konden steeds meer woningbezitters de lasten van hun hypotheek niet meer dragen. Ze kwamen fors in de schulden te zitten. De banken legden daarop beslag op de huizen, maar konden ze aan de straatstenen niet kwijt. Wat overbleef, was de miljarden schulden afschrijven. De banken leden zo zware verliezen. En de gevolgen waren wereldwijd te merken. De economische crisis was een feit.
Naar aanleiding van deze crisis schreef ik enkele jaren geleden een commentaar, mede vanwege het feit dat ik ooit binnen het bankbedrijf gewerkt heb en daarom enigszins op de hoogte ben van hoe het in die wereld omgaat. Hoewel destijds gedacht werd dat we binnen een aantal jaren die crisis wel weer te boven zouden komen, blijkt nu dat deze zich verplaatst heeft naar Europa en dat in financiële kringen gevreesd wordt voor een nieuwe recessie die met name Europa zal treffen en waar wij de gevolgen van zouden kunnen gaan ondervinden.

Op 30 oktober begint weer de maand van de spiritualiteit met dit jaar bovenstaande titel als thema. De maand staat vol met activiteiten, workshops, lezingen en boekpresentaties om de spiritualiteit in de breedste zin van het woord onder de aandacht te brengen. Want, zo staat op de website te lezen, “het lijkt erop dat er ondanks alle welvaart ook iets verloren is gegaan. Daarom zoeken mensen naar een beter evenwicht tussen materiële welvaart en geestelijk en lichamelijk welzijn.” En verderop staat: “Door met aandacht voor wat er écht toe doet te leven, door bewuster te werken en met anderen om te gaan, vinden we balans, kan het leven gaan bruisen en leven we met ‘hartstocht’. “

Wat is dat toch met veel predikanten. Ze staan koud op de kansel of hun stem en taalgebruik verandert. En helaas wel zo dat mij (en velen met mij) daardoor het luisteren niet makkelijker wordt gemaakt.
Zo zijn er voorgangers waarvan de stem bij het betreden van de houten broek een merkwaardige trilling krijgt. Voor ’t gemak ga ik er maar van uit dat het geen zenuwen zullen zijn, maar dat het iets is dat volgens de betreffende dominees bij de kanselspraak hoort. Ik weet me inderdaad uit m’n jeugd te herinneren dat bijna alle predikanten gezegend waren met een dergelijk vibrato. Als mogelijke verklaring daarvoor heb ik destijds bedacht dat de stem door de trilling beter droeg in de grote kerken waarin uiteraard microfoons en luidsprekers ontbraken. Tegenwoordig zijn deze hulpmiddelen overal aanwezig, dus waarom er onder huidige generatie voorgangers nog steeds getrild wordt is mij een raadsel. Misschien heeft het wel een beetje te maken met imitatie. Zo was ik pas een voetbalwedstrijd aan het kijken van twaalfjarigen en zag daar dezelfde gebaartjes die ook de grote vedetten maken. Bij het missen van een kans het shirt in de mond, omhoog wijzen en een kruisje slaan bij een doelpunt en ga zo maar door. Wellicht dat ook predikanten de ‘kunst’ hebben afgekeken bij voorgangers (in de dubbele betekenis) die veel indruk op ze gemaakt hebben.
Ook het geweldig laten wisselen van luidheid van de stem is iets wat op de kansel uitvergroot is in vergelijk met het normale taalgebruik.

Commentaar

  • Altijd die angst 2023-01-27 16:05:32

    Het is een jaar of twintig geleden. Met een groep werkers van de Nederlandse Patiëntenvereniging...

  • Dit is de dag 2023-01-13 18:31:25

    Voor alle lezers: veel heil en zegen voor 2023! Aan het begin van het nieuwe jaar worden er altijd goede...

  • Toename van psychische klachten 2022-12-16 18:06:13

    Het Trimbos-instituut heeft onderzoek gedaan onder volwassenen in Nederland. Daaruit bleek dat...

  • Een nieuwe gelijkenis 2022-12-02 19:21:49

    Soms kan het gebeuren dat je een Bijbelverhaal met nieuwe ogen gaat bekijken. Zo gebeurde het bij...