Ik was vorige week in Rotterdam, in de wijk Middelland, bij Thuis in West: een pioniersplek, opgezet door een van de gemeenten in Rotterdam. Er werd verteld wat men allemaal doet. Ze proberen op verschillende manieren gestalte te geven aan de liefde van God. Gewoon, heel concreet, door er te zijn en contacten te leggen. Ze bouwen relaties op waarin mooie dingen gebeuren: mensen worden in aanraking gebracht met de boodschap van Jezus Christus, van zijn liefde, van zijn nabijheid, van de vergeving die er is in Hem. Dat gebeurt in daden en met woorden.

 

Vorige week maandag overleed Kinga Bán op 37-jarige leeftijd. Op nos.nl stond een kort bericht en een dag later een langer artikel over de christelijke zangeres die vooral bekend is van de band Sela. De vraag was waarom zoveel mensen zo onder de indruk van haar waren. In de eerste plaats heeft dat te maken met haar stem. Ze zong als een engel, zo meldde iemand op twitter. En dat klopt. Op cd had ze een mooie stem, maar als je haar live hoorde zingen was het nog veel mooier. De stem van een engel, zo helder heb ik het nergens gehoord.

 

Je waardeert iets pas als je het niet meer hebt. Dit pijnlijke principe werd weer duidelijk zichtbaar bij de brand van de Notre-Dame. Frankrijk staat in Europa hoog op de lijst als het gaat over secularisatie. Er is in het land een extreem sterke scheiding tussen kerk en staat. Geloofsuitingen in de publieke ruimte worden er niet getolereerd. En nu stonden ze daar bij de Notre-Dame op straat te zingen en te bidden. Jongeren huilden en knielden neer op staat. Niemand deed er moeilijk over. Integendeel, mensen die nauwelijks nog geloofden sloten zich aan.

Sint-Martinus de Porres uit Peru is de patroonheilige van de Italiaanse kappersvereniging. Deze Sint Martinus mocht vanwege zijn afkomst, hij was de buitenechtelijke zoon van een Spaanse edelman en een Panamese vrouw, nooit priester worden. Maar nadat hij een tijd als leerling in een kapperszaak gewerkt had, ging hij als dominicaans broeder werken onder de armen en zieken.

Ook paus Franciscus heeft een warm hart voor daklozen. Dat blijkt wel uit het feit dat hij in 2015 een kapperszaak voor daklozen opende op het Sint-Pietersplein.

Het doet me goed naast de vele negatieve media-aandacht voor kerken en christenen eens een  positief geluid te lezen. Uit onderzoek van de Vrije Universiteit is namelijk gebleken, dat kerkelijke en met name protestantse Nederlanders meer aan goede doelen geven dan onkerkelijke. Fijn om te horen, toch? Ik herhaal: wie zijn, verhoudingsgewijs uiteraard, dus de meest vrijgevige mensen in ons land, wie hebben het meest voor anderen over en wie zijn het meest pro-sociaal? Inderdaad, de kerkmensen en met name de protestantse christenen. Dat mag bij alle kritiek op kerken en christenen, terecht en onterecht, best eens hardop gezegd worden, vind ik.    

Commentaar

  • Hoop 2021-01-15 16:11:15

    Half januari. Het is winter. De herfst ligt achter ons, het deprimerende seizoen waarin alles dood...

  • Reden voor ootmoed 2020-12-24 15:22:33

    We hebben dit jaar twee moeilijke kerstcadeautjes gekregen, in de vorm van twee boeken. Het eerste boek...

  • Gelukkige Adventstijd 2020-12-11 17:14:32

    Gelukkig nieuwjaar allemaal. Het lijkt me een goed moment om dat eens te benadrukken. We leven in...

  • Zien we het wel? 2020-11-27 18:49:24

    Dat is de vraag die ik me stel als ik om me heen kijk naar wat er in de samenleving van vandaag...