Misschien komt het je bekend voor. Je vertelt aan een vriend dat je een dagje uit gaat, of aan je moeder dat je op vakantie gaat en de reactie is meteen: ‘Geniet ervan.’ Vriendelijk dat mensen ons dat genieten toewensen. Maar soms gaat het wat ver. De goed bedoelde opmerking ‘geniet ervan’ kan agressieve vormen aannemen. In een restaurant of op een terrasje lijkt het verplicht. De serveerster zegt het in mijn beleving in elk geval meestal nogal dwingend: ‘Geniet ervan!’ Genieten als opdracht.

 

Ergens terecht natuurlijk, want al die leuke, lekkere dingen – die zijn een voorrecht. Je moet ervan genieten. Maar het lijkt soms wel alsof dat genieten een doel in zichzelf is geworden. We leven ons helemaal uit. We gaan een dagje uit. We gaan ergens een lekker hapje eten. We pakken een bioscoopje of gaan naar een musical. We gaan een nachtje weg. We bezoeken een festival. We gaan naar Zandvoort voor de Formule 1. We vliegen naar Qatar voor het WK voetbal. We gaan een weekendje naar Ibiza of New York. The sky is the limit.

 

Het Nederlands Bijbelgenootschap publiceerde deze week een onderzoek naar het bijbelgebruik in Nederland en Vlaanderen. In 2017 was er ook zo’n onderzoek gehouden. De uitkomsten worden door het NBG enerzijds als hoopvol getypeerd: een aanzienlijk deel van de bevolking ziet de Bijbel als relevant. Aan de andere kant zijn er ook grote uitdagingen. Driekwart van de bevolking leest niet of nauwelijks in de Bijbel. Maar wat wellicht het meest in het oog springt is de uitkomst dat bijna de helft van de christenen die de Bijbel relevant vinden niet of nauwelijks de bijbel leest.

 

Geen zomer zonder een paar dagen op De Sikkenberg. Onze dochter heeft op die camping in Onstwedde een stacaravan. Dat helpt. Soms gaan we er een weekje heen, soms, zoals nu, een paar dagen. Je knapt er op. En dat komt niet alleen door de noordelijke rust en door het weidse Groninger landschap. Het komt ook door het geestelijk voedsel dat er geboden wordt. Dagsluitingen, bijbelstudies, die dingen. Er is tijd voor bezinning, tijd voor ontmoeting, tijd om God te zoeken. Voor ouderen, voor jongeren en voor kinderen. Bijzonder is dat wel.

 

Ik weet niet hoe u dat ervaart, maar het voelt vaak wat ongemakkelijk: in een restaurant zitten en samen bidden voor het eten. Hoe doet u dat? Doet u het nadat de serveerster is geweest om de bestelling op te nemen? Of wacht u totdat het voorgerecht op tafel staat?

De praktijk leert dat het vaak een stil gebed wordt, en laten we eerlijk zijn: vaak een wat korter stil gebed dan dat je thuis gewend bent. Je voelt de ogen van de mensen van het tafeltje naast je haast naar je kijken, of beeld je je dat in?

De naoorlogse generatie, waartoe ik behoor, heeft een rustige, vreedzame tijd beleefd. Mijn ouders hadden de crisis en de oorlog meegemaakt en leerden ons zuinigheid en vlijt. En in nasleep van de Flowerpowerbeweging leerden we: ‘Make peace not war!’ Flowerpower was in late jaren 60 en vroege jaren 70 een artistieke jeugdcultuur uit de Verenigde Staten. Allemaal lieve liedjes over liefde en vrede vulden onze oren en harten. Ben je boos, pluk een roos en zet hem op je hoed. …. Steek een bloem in je haar en wees lief voor elkaar en zing tralalalala. En eerlijk is eerlijk: zo heb ik het best lang ervaren. Maar dat was vroeger.

Commentaar

  • Veertig dagen Paaspodcast en Spotify 2025-03-28 18:37:35

    Nog een paar weken en dan vieren we opnieuw het Paasfeest. Dat betekent dat we voor wat betreft...

  • Asjera’s terugkeer 2025-03-15 08:38:30

    De profetische uitspraak: ‘Het is God of de afgoden,’ van de christenfilosoof prof. dr. ir. H. van...

  • Vergeving 2025-03-01 08:23:23

    Als ik vanuit mijn studeerkamer naar buiten kijk, zie ik een witte wereld. Begin februari viel er...

  • Het kwaad 2025-02-15 11:00:18

    Je hoeft de kranten maar te lezen of het journaal te horen en je ontdekt dat het kwaad steeds...