Het leven is anders geworden. Dat vraagt ook om andere gewoontes. Wát moeten we nú doen? Er is geen eenvoudig antwoord. We worden vooral in veel opzichten belemmerd. Zelfs in de zondagse samenkomst. Je gelooft het bijna niet. Maar misschien kunnen we nu ook nieuwe dingen ontdekken. Bidden helpt daarbij. We hebben hier in huis de vaste gewoonte om 's morgens drie of vier kranten door te nemen. Dat doen we nog steeds. Alleen stellen we nu, naar aanleiding van de berichten, een gebedslijst samen. Dat kan personen, landen of situaties betreffen. Later in de morgen nemen we tijd om samen te bidden. Ieder de helft van het lijstje. Woensdag 16 april stond Ecuador op de lijst. In de Volkskrant lazen we een verschrikkelijk bericht. 'In Ecuador ruik je de dood op straat'. De ontbindende lijken liggen er zomaar buiten. De overheid kan het niet meer aan. 'Het zijn er eenvoudigweg te veel'.

  

De Verenigde Naties hebben 21 maart uitgeroepen tot de jaarlijkse internationale dag tegen racisme en discriminatie. Zo’n dag lijkt me goed voor een land als Noord-Korea, maar niet nodig voor ons eigen land. Wij zijn niet racistisch en wij discrimineren niet.

Ik schrijf dit commentaar op de dag nadat premier Rutte, bijgestaan door andere ministers uit het kabinet, bekend maakte dat de voorzorgsmaatregelen in Nederland nog weer verder worden aangescherpt. We weten het allemaal: anderhalve meter afstand. Geen (grote) samenkomsten meer. En handen wassen. Handen wassen. En nog eens handen wassen.

We snappen het (neem ik aan) allemaal, en we doen er allemaal ook aan mee. We worden er toe opgeroepen. Vermaand. En als het nodig is wordt er ‘gehandhaafd’. Want het raakt ons allemaal. En we moeten allemaal ons steentje bijdragen. Ook als kerken. Kerkdiensten worden afgelast omdat het niet veilig is. We houden het allemaal aan: social distancing. Afstand bewaren! Anderhalve meter!

 

Zondag is het Pasen: 'Jezus leeft en ik met Hem.' Sterven is voor wie gelooft, een doorgang naar het echte leven! Hoezo zou je moeite hebben het aardse bestaan los te laten? Wie verlangt niet naar écht leven? Zo deed ook Paulus. Hij verlangde daarnaar. Bij Christus zijn die ook voor hém de weg van passie, diepste nood en dood had volbracht. Dat achtte hij het allerbeste.

Bij de grens van Turkije en Griekenland hebben zich zo’n 13.000 vluchtelingen verzameld. De eerste doden zijn al gevallen en de EU kijkt nog steeds de andere kant op. Dit was begin maart 2020 te lezen in een artikel door Stichting Vluchteling met als kop: ‘De bodem is bereikt: het moreel faillissement van Europa.’
Niemand wil graag failliet worden verklaard. Het betekent dat je niet meer aan je financiële verplichtingen kunt voldoen. Er zijn schulden, meerdere schuldeisers en er wordt een curator aangesteld, omdat je handelingsonbekwaam wordt genoemd. Tot zover: het gaat hier over geld.
Maar wat betekent het als het over morele zaken gaat? Welke schuld ontstaat er dan en wie zijn de belanghebbenden? We kunnen toch niet accepteren dat we in de zorg voor elkaar tekortschieten?

Samen spelen samen delen
Google maar eens op dit zinnetje. Het lijkt er op dat dit principe alléén met kinderen te maken heeft. Dat het niet voor volwassenen geldt. Hoe zou het komen dat er 13.000 vluchtelingen in een kamp zitten tussen Turkije en Griekenland, om over de rest van de op drift zijnde mensen en hongerende kinderen nog maar te zwijgen?
Het is genoegzaam bekend dat de welvaart ongelijk is verdeeld. Het is logisch dat arme mensen zonder uitzicht op verbetering op reis gaan om hier van de welvaart te komen meedelen. En er blijkt in Europa niet veel ruimte voor hen te zijn. Getuige het artikel.

Samenleven
Het vluchtelingenprobleem is te groot. Overheden zullen zich daarmee bezig moeten houden. Maar wíj kunnen ons richten op de nood om ons heen. Jezus vraagt het in Mattheus 25. Wanneer hebben wij Jezus hongerig gezien, dorstig, als vluchteling of naakt en hebben wij Hem niet gediend? Of wanneer wél?

En toen was het 15 maart.
‘Dit blijft wel actueel,’ heb ik letterlijk gedacht. Inmiddels is dit nieuws ondergesneeuwd door allerlei maatregelen vanwege corona. Maar let op! Schrijnend kan nog schrijnender. Corona gaat de vluchtelingenkampen niet voorbij.
Hoe blijf je thuis als je geen thuis hebt? Hoe was je je handen zonder zeep en kraan?
Hoe neem je afstand van elkaar in een kamp dat overvol is?

Heer ontferm u over ons allen en open onze ogen.
Red ons

Nel Noppe, Leeuwarden

Commentaar

  • Zeven vinkjes 2022-07-01 18:00:29

    Zomaar op een avond word ik gefascineerd door het verhaal van een schrijver, die aan tafel zit bij één...

  • Vluchtelingen 2022-06-17 17:01:48

    Komende maandag, 20 juni, is het Wereldvluchtelingendag. Al sinds 2001 is deze dag door de...

  • Godsdienstvrijheid een zegen 2022-06-03 15:31:24

    Het is gewoon een gegeven. Onze samenleving wordt steeds seculierder. Onlogisch is het niet dat...

  • Kirill 2022-05-20 17:21:12

    Kirill, of Cyril is 75 jaar en sinds 2009 de patriarch van Moskou en van alle Russen en de Primaat van de...