Pinksterfeest. God heeft de hemel geopend! De Heilige Geest is neergedaald. De kerk heeft in Hem een onvoorstelbaar rijk geschenk ontvangen: leven, verlossing en vernieuwing.

De eerste gave die de Heilige Geest schenkt, is leven. De Bijbel noemt in dit verband een woord dat doet denken aan onze levensadem of de wind die over het land waait. In het Oude Testament lezen we in de grondtaal het woord roeach en in het Nieuwe Testament pneuma. Dat laatste woord komt ook in onze taal terug. Denk aan 'pneumatisch': door lucht aangedreven.

Op  23 april 2015 kwam de Particuliere Synode van het Noorden samen in de Maranathakerk te Groningen.

Ds. J. Bosch - die namens de roepende kerk de opening verzorgt - leest enkele gedeelten uit Spreuken 8 over de wijsheid. We hebben als kerken veel wijsheid nodig om mensen met het Evangelie te bereiken. We leven in een tijd van veel keuzemogelijkheden. Dit maakt mensen onzeker. Door wijsheid weet je wat je moet doen. Wijsheid is het pad gaan om steeds meer van God te leren. Deze wijsheid is ons in Christus gegeven.

Omdat hij door de classis Groningen als preses was aangewezen, neemt ds. Bosch van zichzelf de voorzittershamer over. Ds. C.P. de Boer is scriba en ds. J.J. Lof assessor, die in die functie ook benoemd wordt tot verslaggever voor de kerkelijke pers.

Vorig jaar voor Pinksteren had ik best wel een dip. Ik wilde als predikant zo graag het werk in mijn gemeente op een mooie manier afronden. Maar het leek mij wel aan alle kanten bij de handen af te breken. Aan het eind van een kerkseizoen ben je moe en als er dan ook door ziekte van belangrijke mensen om je heen allerlei werkzaamheden stil komen

te liggen, dan heb je het wel even gehad.

Tot het moment dat ik gesprekken had met de belijdeniscatechisanten ter voorbereiding op hun belijdenis met Pinksteren. Toen veranderde er heel veel in mijn leven. Vooral toen ik vanuit de verhalen van die mensen aan de slag ging met het maken van de preek voor Pinksteren. Vier mensen deden in dat jaar belijdenis van hun geloof.

Even wat terug in de tijd:

Hoewel ze niet in de beroepsbrief van de gemeente voorkwam, werd er toch een stevig pakket van taken voor haar gereserveerd. Ik doel dan op de predikantsvrouw.

Wanneer een predikant het beroep naar een gemeente aannam, was het tot voor kort vanzelfsprekend dat je dan twee personen voor het ene traktement aan de haak sloeg.

Van de predikantsvrouw werd immers verwacht dat ze, naast actief gemeentelid, ook presidente van de Vrouwenvereniging werd, dat ze meeging op kennismakingsbezoek, ook bij nieuw ingekomenen, dat ze bij geboortes acte de présence gaf in een kraambezoek, inclusief een leuk (zelfgemaakt natuurlijk) cadeautje voor de baby. Ook werd verwacht dat ze bij condoleancebezoeken meeging om de familie te laten merken: wij als predikantsechtpaar staan naast u.